28-08-11

Contrapunt

   
  
Zoals dat gaat bij ’t donkeren
der klanken, wanneer een iets
in wankel evenwicht een stem
wegleidt van het niets,
  
weg van ’t grauw der partituur
waar alles dient ontsmet
en ontbloot tot op het vel,
  
klinkt een lied vol tegenspraak, vol
van verlangen en zich herinneren,
tot iets ongehoords dat geschonden
tot ’n pointe leidt, zonder weg terug.
  

    

Commentaren

kan je dan terug, Guy? Bvb van 3 terug naar 0 en 1, 2 en 3 volledig vergeten?

Gepost door: Eliane | 28-08-11

Iets vergeten, dat doe je niet.

Gepost door: Gdx | 29-08-11

Neen, dat doe je niet. Zonder weg terug, inderdaad.
Bijzonder sterk, je gedicht.

Gepost door: Eliane | 29-08-11

De commentaren zijn gesloten.