11-09-12

Nozem

  
  
Het helpt wanneer je in maatpak een ‘kutrecensie’ of iets dat daar naar ruikt, openbaar in de fik steekt: gisteren op Radio1, Klara en in Knack, vandaag gegarandeerd in De Standaard en De Morgen.

Aandoenlijk was het, hoe de verongelijkte uitgever na deze moedige daad, in de luwte van de straat en ver van 'boze geesten' (ik was er niet geheel toevallig getuige van), zichzelf als de eerste de beste kwajongen op de borst sloeg.
   
Hoe wanhopig op zoek naar aandacht kan je als uitgever in deze crisistijden zijn? schreef Frank Hellemans. Voor je het weet is zo’n ‘statement’ niet meer dan een uiting van hypocrisie, reageerde de geviseerde recensent.

 
‘Alleen wie op straat werd opgevoed, heeft geleerd een trefzekere rochel als een duidelijk merkteken te plaatsen,’ schreef ik in Hondsster (p. 104). Al moet ik bekennen dat ik nooit een nozem, noch dat soort verwend jongetje ben geweest.
  
  

De commentaren zijn gesloten.