17-12-13

nog 'n aanzet: onzijdig

   
   
   
't Lag daar maar te liggen,
als verscholen in het holst van
eigenwijs zichzelf te wezen,
't kreunde er piekerend op los.
  
Een enkele keer mocht 't binnen komen
schuilen, steevast was 't kot te klein.
Ach, 't was een wat onkiese zaak...
  
Laat maar zitten, dachten we op den duur,
laat 't alleen maar naakt en mooier wezen,
en als 't kan, plaatsen we 't op een sokkel
of hangen we 't aan een haak.
   
  
   
    

01:51 Gepost in Poëzie | Commentaren (0) | Tags: onzijdig, aanzet

De commentaren zijn gesloten.