14-08-15

Portret

   
   
  
Vanaf dat ogenblik werd Hanel met rust gelaten; geen van haar medeleerlingen dacht er nog aan om toenadering tot haar te zoeken. Voor haar was dit geen probleem; ze ergerde zich toch maar aan het gekir en hun flauwe praatjes. De vriendjes van haar klasgenoten die hen na schooltijd op de hoek van de straat opwachtten, interesseerden haar meer. Ze kon hen bijvoorbeeld sigaretten afluizen die ze met een schijnbaar gemak inhaleerde of hen een tong draaien alsof ze haar hele leven niets anders had gedaan. Maar na verloop van tijd begonnen ook hun pokdalige tronies en ruwe handen haar snel te vervelen. Uiteindelijk verlangde ze alleen nog maar naar haar eigen kamer, naar het nest met verfrommelde lakens waarin ze haar gretigheid kon laten ontsporen en eigenhandig temmen terwijl ze een zo goed als anonieme blik dit alles goedkeurend liet gadeslaan. Ik wil niemand pijn doen, dacht ze nog, net op het moment dat haar grootvader ziedend de kamer binnenstormde, haar van het bed sleurde en haar gebood zich aan te kleden.

 

 

portret van een jongedame v+a.jpg

Portret van een jongedame - Wilhelm Amberg - 1858

  
  
  
  

 

De commentaren zijn gesloten.